กรี๊ดดดดดดดดดดดด ขอกรี๊ดดังๆ 1 ทีกับอีเวนท์นี้ 555+ ตอนแรกกะจะมาเล่าเรื่องงานคริสต์มาสแต่เกิดอยากเล่าให้หมดขึ้นมา ดังนั้นขอเล่าตอนไปอัสสัมฯทีแรกก่อนนะ ^w^

ตอนไปแถวอัสสัมฯครั้งแรกมันเนื่องมาจาก...วันที่พวกบี+กวา+ป๋าเอาชุดไปคืนตอนงานสืบสานฯปีที่แล้ว(2549) ป๋ามันเอาคอหมูย่างกลับมาให้กินที่รร. โอ้...อร่อยพระเจ้าช่วย (ขนาดไม่ค่อยร้อนแล้ว) เราก็บอก อร่อยๆๆ ป๋ามันเลยชวนไปกินแบบฟูลออพชั่นที่ร้าน ร้านอยู่แถวๆอัสสัมฯ เราก็ชวนอิงไปด้วย เพราะไป 2 คนกะป๋ามันกระไรอยู่ (กลัวทนไม่ไหวกระโดดขย้ำป๋า 555+ >w<) หูยยยยยยย ร้านนั้นแม่งโคตรอร่อยเลย เดินเข้าไปในซอยอัสสัมฯบางรักษ์อะนะ ไปสุดซอยแล้วนั่งเรือข้ามฟาก (3 บาท มั้ง จำไม่ได้ป๋าเลี้ยงตามแบบฉบับป๋า กร๊ากกกกก >w<) ไปฝั่งวัดสุวรรณ เดินเข้าซอยตรงท่าเรือนั่นแหละไปนิดนุง ร้านอยู่ทางขวามือ จำชื่อร้านไม่ได้ เป็นร้านขายอาหารอีสานเนี่ยแหละมีร้านเดียว สะอาดดี บริการโอเค ที่สำคัญ อาหารอร่อยมากกกกกกก โดยเฉพาะนางเอก "คอหมูย่าง" อร่อยไม่ไหวแย้ววววว (ปาดน้ำลาย เอื้อกกกก) วันนั้นที่ไปกินก็แบบ
"เฮ้ยป๋า แกสั่งดิ อะไรอร่อยวะ" มันก็บอก
"แล้วแต่แก ได้หมดๆ สั่งเลยๆ" ไอเน่ก็ล่อเลย หลายอย่างมาก 555+

เพื่อนๆที่เคารพ...ไฮไลท์มันอยู่ตรงที่จานไก่ย่างครับทั่น...ไก่มันเหลือชิ้นเดียว (เป็นส่วนน่อง จำได้แม่นยำ 55+) เราก็จ้องอยู่ว่าใครจะเอาวะ เพราะเอาไปคนละชิ้นแล้ว แล้วตอนนั้นเริ่มอิ่ม แป๊บนึงป๋ามันก็เอาไปเว่ย (ป๋านั่งตรงข้ามเรา อิงนั่งข้างเรา) เราก็คิด
'ดีแล้วๆ ป๋ามันผู้ชายให้มันกินเยอะๆเข้า' ก็ไม่ได้สนใจอะไรกินต่อไปเรื่อยๆ และแล้ว...ขณะกำลังกินๆอยู่นั่นเอง

ฟึ่บ!! ไก่แกะแล้วชิ้นใหญ่ก็ถูกนำมาใส่ในจาน ตกใจดิ รีบเงยหน้ามองคนให้ ป๋าบอก
"ให้" อ๊ากกกกกกก ไม่ไหวแล้วป๋าาาาา ยูอาร์โซไนซ์ หันไปบีบแขนอิงพร้อมโฮกแบบเสียงเบาสุดฤทธิ์
"อิ๊งงงงงงงงง" อิงก็งงๆ อะไรของมึง

แก๊ก!! ไก่ลงจานอิง ป๋าแกะให้อิงด้วย (ชิ้นเล็กกว่าเรานิดนุง) อ๊ากกกกกกกกก  ปู้จายคนเน้ น่ารักเว้ยยยยยยยยยย โฮกกกกกกกกกกก ฝืนกินไก่ชิ้นนั้นเข้าไปทั้งๆที่อิ่มจะตายห่าอยู่แล้ว โอ้ยยยให้ตายดิ ไก่ชิ้นนี้กินแล้วไม่อยากเข้เลยเว้ย!! 

จากนั้นป๋าก็พาไปเดินเล่นบนสะพานตากสิน ตอนแรกป๋ามันแกล้งหาทางขึ้นไม่เจอ (แต่คาดว่ามันแอบจำไม่ได้จริงๆแล้วทำฟอร์มว่าแกล้งเรา) ก่อนถึงทางขึ้นสะพานเรากะอิงก็หาโอกาสโฮกป๋าโดยปล่อยให้ป๋ามันเดินไปก่อน แล้วเราเดินกันช้าๆ (ปกติตอนเดินป๋ามันจะเดินนำนิดนึง แล้วเราเดินคู่กะอิงตามมันไป) กะลังเสวนาเรื่องไก่วันนี้ กรี๊ดกร๊าดว่าป๋าคนดีว่ะอยู่ดีๆ ป๋ามันเดินกลับมาเว่ย
"อะไร...แกล้งแค่นี้งอน" งงครับ งอนเหวอะไรมึง พวกกรูกะลังชมเมิงอยู่นะเว่ย =*=" เลยตอบมันไปว่า
"จะงอนทำไมวะ เรื่องแค่นี้เอง" (เรื่องที่มันแกล้งหาทางขึ้นไม่เจอ ต้องเดินวนไปมาอยู่พักนึง) ดูมันดิ แคร์เรื่องเล็กน้อยด้วยอะ คงคิดว่าผู้หญิงขี้งอนหมดมั้ง น่ารักเนอะ >w< (ว่าแต่ตกลงเมิงเห็นกรูเป็นผู้หญิงแล้วเหรอ? TT^TT) 

บนสะพานก็เย็นดี เดินไปแปบนึงก็ไปนั่งตรงที่พักบันไดของบันไดทางลงด้านข้างสะพาน ลมดีมากๆ ก็นั่งดูแม่น้ำเจ้าพระยาไป ดูเรือไป ป๋ามันก็เล่าๆๆเรื่องรร.มัน(อัสสัมฯ)ให้ฟัง ว่ามีห้องใต้ดินอย่างโง้น โต๊ะไม้สักอย่างงี้ อ้อ...เล่าข้ามไปนิด ก่อนข้ามฟากไปกินข้าวได้แวะเข้าไปดูโบสถ์อัสสัมฯด้วย ตอนแรกป๋ามันไม่กะจะแวะหรอก แต่ไอเน่เป็นพวกชอบอะไรแบบนี้ไง ตอนผ่านเลยแบบ เฮ้ยแกๆๆอยากดูโบสถ์อ้ะ มันเลยพาเข้าไป บ่นกระปอดกระแปดนิดนึงว่า
"พวกผู้หญิงทำไมชอบอะไรอย่างนี้กันจังวะ" เราก็บอก
"อ้าว...ก็มันสวยอะ แกไม่ชอบเหรอ" มันบอก
"พวกกูนะ เรื่องกินมาก่อน" =*=" ซะงั้นอะ

ในโบสถ์วันนั้นแดดส่องผ่านกระจกสีลงมาสวยมากกกกกกกกกก ตื่นเต้นสุดฤทธิ์ ป๋ามันก็พรีเซนต์ใหญ่เลย
"มีคนมาถ่ายหนังเยอะนะเว่ยโบสถ์นี้อะ" เราก็แบบหูยจริงดิ
"ตอนคริสต์มาสสวยกว่านี้อีก มีประดับไฟด้วย" ป๋าพรีเซนต์ต่ออย่างเมามัน
"จริงอ๋อ อยากเห็นอะอยากเห็นนนนนนน" ชอบๆๆๆ อยากดูเว้ยยย >w<
"คริสต์มาสก็มาดิ ว่าแต่แกจะมาป้ะเหอะ ปีที่แล้วก็ชวนแต่ไม่เห็นมา มันติดช่วงสอบหนิ" เหรอวะ เคยชวนด้วยเหรอวะ เออ...ลางๆว่ะ ใช่ๆๆ แต่ไม่คิดว่ามันหมายความว่าจะให้ไปจริง แล้วมันก็ช่วงคริสมาสต์ สอบจริงๆแหละ แต่อยากดูว่ะ (อยากมาเที่ยวกับป๋าด้วย >w<) เลยบอก
"ไปๆๆ"
"จริงเร้อออออ" มันทำหน้าไม่เชื่ออย่างแรง เหอๆๆ =*= ทำไมวะ กรูไม่เนิร์ดนะเว่ย

กลับมาหลังจากตอนที่ไปนั่งเล่นฟังมันเล่าเรื่อง ก็ได้เวลากลับแล้วล่ะ (ไม่อยากเลย ป๋าเว่ยยย ไอเลิฟกิ้ววววว TT^TT) มันก็เดินนำเรากะอิง (เหมือนเดิม) ไปรถไฟฟ้า พอถึงตรงที่จะสอดบัตรเข้าสถานี เรากะอิงก็ขอบคุณมัน "วันนี้สนุกมากเลย ขอบคุณค่า~" พูดเพราะผิดวิสัย ไหว้มันด้วยนะ แบบว่าซึ้งว่ะ มันอุตส่าห์เสียเวลาพาเที่ยวทั้งวัน ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้เป็นคนสลักสำคัญอะไรกับมันขนาดนั้น มันเป็นไงรู้ไหม๊...เขินครับพี่น้อง มันเขินนนนน >w< หน้าไม่แดงหรอก แต่หูแดงงงงงงงงงง 555+ น่ารักมากๆ เราเลยรีบถาม (เดี๋ยวมันทำอะไรไม่ถูก)
"แล้วแกกลับไงวะ" มันบอก
"อ๋อ เดี๋ยวเรากลับรถเมล์" อ้าวววว งั้นที่ขึ้นมาถึงสถานีนี่คือ...หน้างงสุดขีด ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง
"ก็มาส่งพวกแกไง" มันตอบ อ๊ากกกกกกกกกกก น่ารักได้อีก อ๊ากเว่ยยยยยย

หลังจากนั้นก็บ๊ายบายกัน ป๋ามันก็หูแดงต่อไป เดินเกาหัวแกรกๆลงบันไดไปขึ้นรถเมล์

โอ้ยป๋า ยูอาร์เดอะไนซิเอสแมนอินเดอะเวิร์ลลลลล จะเป็นแฟนคลับป๋าแบบนี้ตลอดไป ฮิ้วววววววว >w<